Un forno à erco sommerso-conosciuo ascì comme forno à erco elettrico ò forno à rescistensa elettrica-o l'é deuviou pe-o ciù pe-a fuxon reduttiva de matëie primme comme minæe, agenti reduttoî carbonaçei e flussi. O l’é un elemento ciave de attrezzo industriale pe-a produçion de ferroleghe (comme o ferrosiliçio, o ferromanganese, o ferrocromo, o ferrotungsten e e leghe de silicomanganese) e de matëie primme chimiche comme o carburo de calcio.
O forno o fonçioña con deuviâ un rivestimento refrattäio à carbonaçeo ò à magnexia e di elettrodi à auto-forno. O fonçioña pe mezo de un proçesso continuo ch’o compòrta unn’operaçion à erco sommerso-donde i elettrodi vëgnan inserii inta carrega do forno-e o deuvia tanto l’energia à erco comme o rescädamento de rescistensa (generou tanto che a corrente a passa pe-a carrega) pe odorâ o metallo; a carrega a se fa delongo, tanto che o tappo de metallo deslenguou e de scorie o l'avvëgne de mainea intermittente. O trasformatô ch’o serve o forno o fonçioña sotta unna carrega continua e stabile e o l’à unna tenscion à bassa impedensa, diversci pasci de regolaçion da tenscion con di incrementi piccin e unn’erta capaçitæ de sorvecarrego. Sti trasformatoî en disponibili inte doe qualitæ: a regolaçion da tenscion de carrego in sce e a regolaçion da tenscion à çircuito desconnectou (no{9}}eccitaçion). Pe-o sòlito forniscian unna produçion de potensa costante inti pasci de tenscion do comenso e unna produçion de corrente costante inti pasci succescivi.
